Ken je dat gevoel wanneer je op een kruispunt staat, en iedereen je vertelt welke kant je moet opgaan? Voor de 18-jarige Lin Yuchen uit Chiayi was dat precies zo. Hij, de man die door zijn obsessie met insecten al bekend staat als de 'Insectenjongen', werd door de beste drie universiteiten van Taiwan in de entomologie aangenomen. Het meest in het oog springende aanbod kwam van de 'beste' – de Taiwanese versie van de TU Delft.

Maar Lin Yuchen deed iets wat vele slimme, ambitieuze tieners niet durven: hij zei nee tegen de naam. Hij koos niet voor de meest geziene optie, maar voor de plek waar hij écht kon groeien. In mijn praktijk zie ik dat dit soort keuzes uiteindelijk het verschil maakt tussen succes en middelmatigheid. Je leest hier waarom deze specifieke keuze je meer kan leren over het najagen van je dromen dan welk diploma ook.

De jacht op de onbekende boktor: Meer dan een hobby

Lin Yuchen begon niet met Google-zoekopdrachten; hij begon letterlijk in het zand van het schoolplein van de basisschool. Terwijl andere kinderen voetbalden, was Lin bezig met het observeren van de bidsprinkhaan. Wat begon als een kinderspel, transformeerde snel in serieuze wetenschap.

Zijn huis is inmiddels een soort doorslaggevende mini-incubator geworden. Denk aan duizenden zorgvuldig geëtiketteerde exemplaren. Dit is geen verzameling; dit is dataverzameling op hoog niveau. Veel mensen zien een kever en zien ongedierte; Lin ziet een onopgelost mysterie.

Zonder schaamte: Waarom deze jonge expert de

De cruciale vondst: Een nieuw soort in de mistige bergen

Een paar jaar geleden gebeurde er iets wat zelfs de meest ervaren onderzoekers opwindt. Diep in de bossen rond Alishan ving hij een boktor (de 'Tiger Beetle') die er anders uitzag dan alles wat hij kende. Je moet begrijpen: dit is het equivalent van het vinden van een onontdekt stukje van de kusten van Zeeland, maar dan met vleugels.

Na maanden van vergelijken en consulten met experts, kwam de stille conclusie: dit was mogelijk een onbeschreven soort voor Taiwan. Dit soort veldwerk, vaak uitgevoerd met een vangnet van 13 meter, werd door zijn vader met een camera en een zaklamp ondersteund, vaak tot diep in de nacht.

Het 'Conventionele' Dilemma: De Valstrik van Naamgeving

Toen de acceptatiebrieven binnenkwamen, had hij drie topplekken. De meest prestigieuze was de 'eerste keuze' bij de Nationale Universiteit van Taiwan – de absolute koploper. Maar Lin had zijn huiswerk gedaan. Hij vergeleek niet de rankinglijsten, maar de onderzoeksprojecten van de professoren daar.

Zonder schaamte: Waarom deze jonge expert de

Hij ontdekte dat de onderzoeksgroep aan de Chung Hsing Universiteit aan precies die niche-gebieden werkte waar zijn passie lag, met name in het ecologische onderzoek dat hij via zijn eigen bevindingen wilde verdiepen. Hij koos voor vruchtbare grond in plaats van het meest bejubelde etiket.

  • Zoals bij het kiezen van een huis: de locatie is belangrijk, maar de binnenkant moet bij je passen.
  • Lin doneerde meer dan 70 zelfgemaakte, perfect bewaarde exemplaren aan de lokale universiteit om de banden te versterken.
  • Hij geeft proactief publieke lezingen – hij heeft er al 12 gegeven aan honderden kinderen – omdat hij gelooft dat kennis alleen waarde heeft als je haar doorgeeft.

De les voor ons allemaal: Volg de focus, niet de flair

De realiteit voor velen van ons (zeker hier in Nederland, waar we de neiging hebben om te focussen op de hoogste naam op het cv) is dat we soms een schitterende kans afwijzen omdat de 'andere' optie in de ogen van de buren beter lijkt. Lin Yuchen negeerde de publieke hypotheek.

Hij wil geen wetenschapper zijn die alleen maar publiceert op papier. Zijn doel is helder: hij wil een insectkundige worden die zowel onderzoek doet als het publiek kan inspireren. Hij ziet zijn werk als een voortzetting van de bestaande 'Insectenstudies' die zijn jeugd hebben gevormd in de schoolbibliotheek.

Deze jonge man is het perfecte voorbeeld van hoe je, met steun van je ouders, je eigen niche kunt cultiveren tot een carrière. Hij heeft de druk getrotseerd en de meest logische (maar subjectief minder bevredigende) route vermeden.

Wat vind jij? Zou jij de veilige, beroemde route kiezen, of de uitdagende route die perfect aansluit bij jouw diepste fascinaties, zelfs als de omgeving het niet direct begrijpt?