Stel je voor: je staat op het punt om een deal te sluiten die de techwereld op zijn grondvesten doet schudden – een investering van 140 miljard euro. Precies dat leek te gebeuren met Nvidia en OpenAI. Maar toen, plotseling, de handrem ging erop. Dit is geen spelletje meer; dit gaat over de toekomst van kunstmatige intelligentie en het is cruciaal dat je snapt waarom deze gigantische deal in de wacht is gezet. De stilte in de wandelgangen van Silicon Valley is oorverdovend.
De Deal die Iedereen Zag Aankomen (Maar Nu Niet Meer)
Vorig jaar september klonk het nog als een donderslag bij heldere hemel: Nvidia zou 100 miljard dollar (omgerekend zo’n 140 miljard euro) in OpenAI pompen. Het leek de ultieme AI-alliantie. OpenAI zou met dat geld een gigantische AI-datacenter bouwen, en Nvidia zou natuurlijk de chips leveren. Een perfecte cirkel, zou je denken?
Het Interne Argwaan: Waarom Onrust Ontstond
Maar mijn bronnen achter de schermen wijzen op een groeiende sceptische houding binnen Nvidia zelf. Het leek een 'gesloten circuit' transactie: geld van Nvidia naar OpenAI, om vervolgens weer chips van Nvidia te kopen. Dat begon intern te wringen.
Jensen Huang, de CEO van Nvidia, heeft de laatste maanden meermaals benadrukt dat de intentieverklaring niet bindend was. Het was blijkbaar niet alleen een formaliteit; er was echte twijfel over de bedrijfsdiscipline bij OpenAI.
De Drie Pijlers van de Vertraagde Investering
Wat is er precies gebeurd waardoor zo’n historische samenwerking op pauze werd gezet? Het komt neer op een paar harde lessen in zaken doen, die we hier in Nederland ook herkennen als je een grote lening afsluit bij de bank.
- Gebrek aan Structuur: Binnen Nvidia groeide de vrees dat OpenAI te weinig discipline in hun operationele aanpak had, zeker gezien de hevige concurrentie met Google en Anthropic.
- De "Circulaire" Zorgen: Het idee dat Nvidia in feite zijn eigen geld terug zou zien als het geld een rondje maken, voelde niet als een duurzame investering.
- OpenAI's Tweespalt: Tegelijkertijd zagen we OpenAI commercieel op meerdere fronten shoppen.
De "Ontrouw" van OpenAI: Meer dan Alleen Nvidia
En hier wordt het extra interessant. Kort na die monsterdeal met Nvidia, deed OpenAI iets wat menig techstrateeg deed fronsen: ze sloten een meerjarig contract met AMD, de directe chipconcurrent van Nvidia! Sterker nog, ze kregen een optie om 10% van AMD's aandelen te kopen.
Ik zag destijds een quote van Huang die bijna klonk als een gekwetste partner: hij noemde de AMD-deal 'vindingrijk' en 'uniek'. Dat understatement zegt alles. Nvidia zag dat OpenAI actief de afhankelijkheid van hun GPU's wilde verminderen.
De Zelfontwikkeling: De Dreiging van de Eigen Chip
OpenAI is ook, net als veel grote techbedrijven, bezig met het ontwikkelen van hun eigen chips, in samenwerking met Broadcom. Ze willen minder afhankelijk zijn van de prijzen en de leveringsketen van één enkele leverancier.
Als je een leverancier bent, wil je nooit dat je grootste klant tegelijkertijd je grootste concurrent wordt wat betreft hardware. Dit is een klassieke machtsstrijd in de chipindustrie.
Wat Nu? De Nieuwe Beraadslaging
Hoewel de volledige investering van 100 miljard dollar bevroren is, betekent dit niet het einde van de samenwerking. De partijen praten nu over een *veel kleinere* investering binnen een nieuwe financieringsronde van OpenAI. We hebben het hier over tientallen miljarden, niet die oorspronkelijke 100 miljard.
Zowel Nvidia als OpenAI geven aan hoe cruciaal het is dat de samenwerking doorgaat. Nvidia wijst op hun tienjarige geschiedenis samen, en OpenAI stelt dat Nvidia de ruggengraat van hun huidige systemen is. Ze hebben elkaar nodig, maar de voorwaarden moeten nu wel *eerlijk* voelen voor beide partijen.
Jouw Les in Techstrategie
Wat kun jij hieruit meenemen? Simpel: zelfs de meest logische techpartnerschappen kunnen zinken op interne bezwaren en strategische afhankelijkheid. Wat wij hier zien, is dat hardwareleveranciers de controle proberen te behouden in het tijdperk van AI, terwijl de AI-bouwers juist maximale flexibiliteit zoeken. Dit is de spanning van dit moment, misschien nog wel belangrijker dan de prijs van de benzine bij het tankstation morgen.
Wat denk jij: is het naïef van Nvidia om zo'n enorme investering te pauzeren, of is het juist slim om niet blindelings miljarden in een partner te stoppen die tegelijkertijd je concurrent traint?
