Je kent Mira Murati nog van het korte, maar spectaculaire intermezzo bij OpenAI, toen ze Sam Altman tijdelijk verving. Met die roem op zak lanceerde ze haar eigen AI-bedrijf, Thinking Machines Lab, en haalde direct miljarden binnen. Het leek de zoveelste onvermijdelijke AI-successtory. Maar nu, minder dan een jaar later, zijn de eerste scheurtjes zichtbaar.

Dit is geen standaard 'start-up struggling'-verhaal. De problemen zijn direct gerelateerd aan hoge verwachtingen en de brute realiteit van de strijd om toptalent. Als je denkt dat een miljardeninvestering automatisch garant staat voor een vlekkeloos parcours, moet je dit echt even lezen.

De exodus: Topmensen keren terug naar de concurrent

Het is stilgevallen bij Thinking Machines Lab. Minder dan een jaar na de oprichting is al een derde van het initiële oprichtingsteam vertrokken. Dit is geen geruisloos vertrek; het is een duidelijke indicatie van interne wrijvingen en strategische onenigheid.

Het Barret Zoph-incident: Vertrouwen is fragiel

De meest opvallende vertrekker is Barret Zoph. De geruchtenmolen draait op volle toeren over de precieze redenen. Het Wall Street Journal meldde interne spanningen over vermeende prestatieproblemen en een verstoorde vertrouwensband na een onthulling over zijn privéleven. Voor een nieuw bedrijf is dit soort publieke chaos dodelijk.

Wat ik hieruit opmaak: in de high-stakes wereld van AI is professionele en persoonlijke dynamiek onlosmakelijk met elkaar verbonden. Controle en vertrouwen zijn de absolute basis. Zodra dat wankelt, verlies je je belangrijkste kapitaal.

Waarom Mira Murati

De harde waarheid: Giganten betalen beter

Hoewel Thinking Machines Lab twee miljard dollar ophaalde, kunnen ze simpelweg niet concurreren met de salarisstructuren van techgiganten zoals Meta of Google. Zeker niet nu Open AI en anderen op het punt staan naar de beurs te gaan, wat aandelenopties plotseling exponentieel waardevoller maakt.

  • Meta’s agressieve strategie: Mark Zuckerberg liet er geen gras over groeien en probeerde actief talent weg te lokken, soms met salarissen in de miljoenen.
  • De aantrekkingskracht van beursgang: Medewerkers bij gevestigde spelers zien een concreter pad naar rijkdom via aandelen dan bij een nog onbewezen start-up.

Dit fenomeen zie je ook bij andere start-ups. Denk maar aan Ilya Sutskever, Mura's voormalige collega, die ook al een oprichter aan Meta verloor. De 'insider'-vibe van bestaande spelers is moeilijk te overtreffen, zelfs als je een heldere visie hebt.

Wazig businessmodel versus torenhoge waardering

Thinking Machines focust zich op het 'fine-tunen' van bestaande AI-systemen, in plaats van het bouwen van de volgende GPT-4. Prima aanpak, maar de waardering van twaalf miljard dollar bij de eerste ronde was gebaseerd op de 'Mira Murati-factor' en de hype rondom AI.

Nu de eerste echte druk komt, wordt duidelijk dat het onderliggende businessmodel nog vager is dan de beloftes die de investeerders (zoals Nvidia) aanvankelijk kregen. Ik hoor dat de gesprekken over de volgende financieringsronde, met een streefwaarde van vijftig miljard dollar, stroef verlopen.

Investeerders zijn nu voorzichtig. Ze twijfelen of Thinking Machines wel onafhankelijk kan blijven bestaan onder de constante druk van Meta en andere overnamekandidaten. De 'wauw'-factor van de oprichtster is niet langer genoeg.

Waarom Mira Murati

De basis leggen: Achtergrond van een AI-pionier

Murati's reis is fascinerend. Ze vluchtte uit Albanië en kwam via de VS (studeren en Model X bij Tesla) bij OpenAI terecht. Daar werd ze de gezichtsbepalende CTO, net voordat de grote onthulling van ChatGPT kwam.

Tijdens de Altman-crisis speelde ze een complexe rol. Ze was even CEO, maar achter de schermen zou ze kritisch zijn geweest over Altmans leiderschapsstijl, al zette ze zich daarna publiekelijk in voor zijn terugkeer. Die nuance, de balans tussen loyaliteit en ambitie, is nu cruciaal nu haar eigen schip deiningen heeft.

Wat betekent dit voor jou?

Hoewel dit over een miljardenbedrijf gaat, is de les universeel: hype gaat snel, maar duurzaam succes vereist een strakke organisatie en een helder pad naar winstgevendheid. Talentschade is vaak erger dan een mager product.

Wat denk jij dat de doorslaggevende factor is voor het succes of falen van een nieuw AI-bedrijf anno 2025: de visionaire leider, of de financiële slagkracht van de concurrentie?