Stel je voor: alles wat je nu ziet, de stoel waar je op zit, de lucht die je inademt, is misschien wel pure code. Een gerenommeerd wetenschapper beweert nu dat hij de 'vingerafdruk' van deze digitale realiteit heeft gevonden, en het zit verborgen in iets heel alledaags: de zwaartekracht. Dit klinkt als sciencefiction, maar de implicaties zijn enorm voor hoe we over ons bestaan denken.
Het is makkelijk om dit soort theorieën weg te wuiven als gekkenpraat, maar deze fysicus heeft echt een unieke invalshoek. Hij koppelt een fundamentele natuurkracht aan een concept dat we dagelijks tegenkomen in entertainment, namelijk de simulatiehypothese. Als je dacht dat de complexe mutaties van het coronavirus al verbazingwekkend waren, wacht dan maar tot je hoort hoe dit verband legt met de 'tweede wet van de infodynamica'.
De onverwachte link tussen virussen en het universum
Professor Melvin Vopson van de Universiteit van Portsmouth is niet de eerste de beste. Zijn werk draait om wat hij de tweede wet van de infodynamica noemt. Waar de klassieke thermodynamica zegt dat wanorde (entropie) in een afgesloten systeem altijd toeneemt, stelt Vopson dat de hoeveelheid informatie in de tijd juist afneemt.
Dit klinkt misschien erg theoretisch, maar ik zag dit fenomeen al eerder in de praktijk, toen ik me verdiepte in hoe het coronavirus muteert. Vopson paste zijn theorie toe op de genetische sequentiegegevens van covid-19. Hij merkte op dat de manier waarop het virus muteert, een soort optimalisatieproces is – het 'verpakt' zijn informatie efficiënter.
Dit is cruciaal: als je dit 'inpakken' van informatie ziet gebeuren in biologische systemen (zoals een virus) én in digitale systemen (zoals je pc die data comprimeert), dan is het logisch om te vragen: wat als ons hele universum ook zo'n geoptimaliseerd, gecomprimeerd systeem is?
Waarom de zwaartekracht de sleutel is
Vopson ging nog een stap verder in een recente publicatie. Hij focust nu op de zwaartekracht. Dit is het meest intrigerende deel van zijn hypothese, en het is hier dat de 'slimme klik' voor jou als lezer zit. Hij betoogt dat informatie zelf een kleine, maar meetbare massa heeft.
Wanneer objecten elkaar aantrekken door de zwaartekracht, is Vopson’s stelling dat de informatiële entropie afneemt. Simpel gezegd: de zwaartekracht dwingt materie naar een geordende staat, weggestuurd van pure chaos, richting een meer 'berekenbare' staat.
- Zwaartekracht is geen fout: In plaats van een willekeurige energiebron, is het volgens deze theorie de ingebouwde 'optimalisatie-routine' van het universum.
- Datavermindering: Net als wanneer je een oude harde schijf defragmenteert, is de natuur bezig met het consolideren van haar data.
- De ultieme reden: Deze dwingende stap naar orde is voor Vopson een sterke aanwijzing dat we in een simulatie leven die efficiënt moet draaien.
Een waarschuwing en de noodzaak om te blijven twijfelen
Laat ik duidelijk zijn: Vopson zelf geeft toe dat zijn aanspraken extreem zijn. Dit zijn nog steeds hypotheses, geen bewezen feiten die je morgen in het nieuws van de NOS zult zien. Maar precies daarom moeten we ze publiceren, zoals hij zelf aangeeft.
In de wetenschap is progressie het resultaat van het testen en proberen te weerleggen van gedurfde ideeën. Als we dit soort wilde gedachten onderdrukken, staan we stil. Het is net als met je oude Windows-computer: zolang je de instellingen niet durft aan te raken, zal hij traag blijven, maar soms leidt het aanpassen van die verborgen opties tot een enorme snelheidsboost.
Natuurlijk zijn er critici. Andere wetenschappers, zoals in Polen, stellen dat Vopson’s aanname over de massa van informatie leidt tot onhoudbare paradoxen. Dit is de gezonde spanning die essentieel is voor echte ontdekkingen.
Het idee dat onze hele dagelijkse realiteit – het klaarmaken van dat snelle broodje kaas vanmiddag, het zoeken naar een parkeerplekje in de drukke binnenstad – slechts een reeks geconfigureerde getallen is, is een duizelingwekkende gedachte. Wat denk jij: is de zwaartekracht het bewijs dat we in een computer draaien, of is het gewoon... de zwaartekracht?
