Stel je voor: je loopt langs een vijver in Zuid-India, dacht dat je rust vond in de natuur, maar ontdekt dat er iets cruciaals mist of juist té veel is. De waterrijke gebieden rond de Tamirabarani, bekend als de ‘Rijstschuur van Zuid-Tamil Nadu’, zijn een paradijs voor vogels. Maar de jaarlijkse telling staat op het punt te beginnen, en de voorlopige signalen zijn... verontrustend.
Vanaf 23 januari starten lokale natuurliefhebbers en wetenschappers met de 16e editie van de Tamirabarani Vogeltelling. Wat velen zien als een rustige activiteit, is in feite een vitale 'gezondheidscheck' van ons ecosysteem. Ik heb de details geanalyseerd en dit is waarom iedereen in de regio (en daarbuiten) dit moet volgen.
Het onverwachte toneel: van rustplas tot broedplaats
De meren in de districten Tirunelveli, Tenkasi en Thoothukudi zijn momenteel hotspots. Dit is niet zomaar een toevalstreffer. Veel soorten gebruiken deze plekken nu actief om te broeden en hun jongen groot te brengen. Denk aan de Zwartkopreiger, de IJsvogel en zelfs de zeldzame Black-headed Ibis.
Wetenschappers zien dit als een direct gevolg van onvoorspelbare weerspatronen. Ze broeden nu, terwijl men dit normaal op andere momenten verwacht. Dit verschuiven van het natuurlijke ritme is een belangrijk signaal.
De internationale ‘tijdelijke bewoners’
Het meest fascinerende zijn de trekvogels. Onze lokale poelen ontvangen jaarlijks ongeveer 30 soorten die duizenden kilometers overbruggen. Denk aan de Noordse Toendergans uit Noord-Europa. In het Vellurkulam meer zijn er duizenden gespot, een fenomeen dat je normaal niet zo vroeg in het seizoen ziet.
Dit vertellen de coördinatoren ons:
- Er worden momenteel rond de 100 water- en moerasvogels gespot in de regio.
- Meer dan 30 soorten zijn trekvogels, afkomstig van elders in de wereld.
- De tellingen zijn cruciaal om te zien of migratieroutes veranderen door klimaatstress.
Jouw rol in de telling: meer dan alleen kijken
Dit is geen exclusief wetenschappelijk festival. De organisatie, een samenwerking tussen verschillende natuurcentra en wetenschappelijke genootschappen, roept iedereen op. Het is een kans om echt betrokken te raken.
De telling loopt van 23 tot 25 januari. Maar voordat je met je verrekijker het veld in trekt, is er een verplicht startschot: de training.
Drie plekken, één doel
Om ervoor te zorgen dat de data betrouwbaar is – en niet zoals een ongestructureerde WhatsApp-groepschat wordt – krijgen alle vrijwilligers cursus. Dit is de praktische handleiding:
Voor wie? Iedereen boven de 18 jaar.
Inschrijven? Dit moet online gebeuren. Organisator Madhivanan benadrukt dat registratie essentieel is voor de logistiek.
Trainingstijden (Controleer dit goed!):
- Tirunelveli vrijwilligers (2:30 uur 's middags, District Science Centre).
- Thoothukudi vrijwilligers (2:30 uur 's middags, Pope College in Sawyerpuram).
- Tenkasi vrijwilligers (11:00 uur 's ochtends, J.P. Arts & Science College in Ayikudi).
De meest nuttige tip die ik hoorde: Leer de roep van de ‘Nathaikuthi Narai’ (een soort ibissensoort) uit je hoofd. Dit is een soort indicatorsoort; als zijn populatie gezond is, is de lokale waterkwaliteit waarschijnlijk stabiel.
Wat leert dit ons over jouw omgeving?
De Tamirabarani-bekken is een plek waar menselijke activiteit en natuur direct botsen. Elke gespotte vogel is een deuk of een overwinning voor de lokale landbouw en waterbeheer. Als je ziet dat de aantallen dalen, weet je dat de druk op de landbouwgrond toeneemt.
Het is alsof je de hartslag van je regio meet met de pulsen van duizenden vleugels.
Als je in de buurt woont, is dit je kans om mee te doen aan een serieuze telling die echt impact heeft op lokaal beleid. Wat is het eerste wat jij gaat tellen als je aan de waterkant staat?
