Even serieus: wanneer hoor je voor het laatst over een dinosaurus die 83 miljoen jaar geleden leefde? Waarschijnlijk nooit. Maar nu is er een nieuw exemplaar ontdekt, en het heeft de onderzoekers van CONICET tot nadenken gesteld. Vooral de verhoudingen van het skelet zijn opvallend anders dan we gewend zijn van die reuzen uit het Krijt. Als je dacht dat je inmiddels alles wel wist over de langnekken, lees dan verder. Dit verpersoonlijkt hoe snel de natuur zich aanpast.
De ‘Geest van de Winter’ duikt op uit de aarde
Wetenschappers in Argentinië hebben een nieuwe sauropode geïdentificeerd. Ze hebben hem de naam Yeneen houssayi gegeven. Een mondvol, maar de betekenis is belangrijk. De naam is een eerbetoon aan de lokale Tehuelche-cultuur (Yeneen betekent 'geest' of 'entiteit gerelateerd aan de winter') en aan de beroemde Argentijnse Nobelprijswinnaar Bernardo Houssay.
Dit dier was geen kleine jongen. Hij stond tussen de 10 en 12 meter lang en woog ergens tussen de 8 en 10 ton. Ter vergelijking: dat is het gewicht van twee forse SUV's die op elkaar gestapeld zijn. Dit maakt je dagelijkse rit naar de Albert Heijn ineens een stuk minder zorgwekkend.
Wat maakt Yeneen houssayi zo anders?
Wat de paleontologen echt opviel, waren de ruggengraat en het heiligbeen. Ze waren uitzonderlijk goed bewaard gebleven. Maar het meest intrigerende was de kop. Onderzoeker Leonardo Filippi merkte op dat de schedel van de Yeneen houssayi **buitengewoon klein was in verhouding tot de rest van zijn kolossale lichaam**.
Denkbeeldig gezien is dit alsof je een gigantische vrachtwagen ziet rijden met het hoofd van een chihuahua. De details van de wervels gaven de doorslag om dit als een nieuwe soort te classificeren. Veel van deze overblijfselen lagen verborgen op een plek die paleontologisch gezien een goudmijn is: de Bajo de la Carpa Formatie.
- Het dier was een titanosauriër – een van de meest succesvolle groepen in die periode.
- De vondst levert cruciaal anatomisch vergelijkingsmateriaal op voor andere titanosauriërs in de regio.
- Het versterkt het idee dat de regio in het Krijt een enorme biodiversiteit kende.
Het lange wachten op één bot
Het is makkelijk om te denken dat dit een snelle vondst was, maar dat is het niet. Het proces achter deze ontdekking duurde meer dan twintig jaar! De eerste fossielen werden al in 2003 gemeld, maar door de slechte toegankelijkheid van het gebied konden de opgravingen pas in 2013 en 2014 daadwerkelijk beginnen. Kortom, geduld is hier de beste eigenschap, ook al zijn we dat in ons tijdperk van onmiddellijke streaming en bezorging vergeten.
Dit trage proces leidt tot een cruciale vraag voor de wetenschap. Waarom waren er in dit gebied opeens zo veel verschillende soorten titanosauriërs? De onderzoekers vermoeden dat het te maken had met **verschillende voedselstrategieën**. Stel je voor: in plaats van allemaal op dezelfde snack te concurreren, hebben deze giganten zich gespecialiseerd in verschillende soorten planten, net zoals wij kiezen tussen een frikandel of een broodje hete kip.
Praktische les van de dinosaurus
Hoewel je geen dinosaurus in je achtertuin zult vinden, is er een les in de wetenschappelijke methode die we kunnen toepassen: kijk verder dan het voor de hand liggende. De meeste mensen zouden naar de enorme klauwen of de lange nek kijken, maar de sleutel tot de classificatie lag in de ruggengraat en het kleine schedeltje. Zoek altijd naar de kleine, onverwachte details in je eigen werk of hobby’s. Wat is het échte mechanisme achter je succes of mislukking?
De ontdekking van Yeneen houssayi bewijst dat zelfs na 83 miljoen jaar de aarde ons nog steeds kan verrassen. Wat denk jij dat de volgende grote verrassing uit het paleontologisch archief zal zijn?
