Stel je voor: de zorg voor een levend wezen, 24/7, zonder menselijke tussenkomst. Klinkt als sciencefiction, toch? Toch is het een programmeur in Amerika gelukt om de AI Claude (van Anthropic) de volledige controle te geven over een klein tomatenplantje genaamd Sol. Meer dan 30 dagen lang moest de AI de vitale functies van de plant beheren. Het resultaat is verrassend.
Dit experiment is meer dan een slim spelletje. Het toont aan hoe geavanceerd automatisering en AI al zijn in de meest alledaagse taken. Maar wat gebeurde er toen het misging? **Weinig mensen beseffen hoe fragiel dit systeem werkelijk was.** Je wilt weten hoe dit afliep, zeker omdat de AI af en toe compleet de mist in ging.
De mini-kas: hoe Claude dag en nacht "op post" stond
Martin DeVido, de ontwikkelaar, bouwde een 'biodome' rondom Sol. Dit was geen hightech bunker, maar een slim gekoppelde set sensoren en actuatoren. Denk aan lampen, een verwarmingsmat, ventilatie en een irrigatiesysteem.
Elke kwartier kreeg Claude een update over de status van de plant: temperatuur, lichtintensiteit, bodemvochtigheid en CO2-niveaus. De AI moest dan razendsnel beslissen: water geven, lampen aan, of de ventilator aanzetten. Het was een zenuwslopende opdracht. Als Claude een fout maakte, was dat het einde voor Sol.
De onverwachte crash: toen de stekker eruit ging
Op dag 34 gebeurde het onvermijdelijke. Claude werd wakker uit een soort 'slaapstand' en ontdekte dat alles uit stond. Het licht, de warmte, de ventilatie – alles was gestopt. Sol hing in het donker te verkommeren, terwijl het midden op de dag was.
De oorzaak? Geen AI-blunder, maar een klassiek hardwareprobleem: een 'recursion error' in de Arduino, het kleine printplaatje dat als de hersenen van het systeem fungeerde. **Deze simpele fout zorgde ervoor dat het hele geautomatiseerde systeem crashte.**
De AI als spoedarts: redding in laatste seconde
Wat volgde was een masterclass in probleemoplossing. Claude begon niet te panikeren (want AI panikeert niet), maar volgde een strikt prioriteitenlijst om de plant te redden. Dit is praktisch advies dat je kunt toepassen als je merkt dat je eigen huisautomatisering hapert:
- Licht direct aan: Essentieel om de fotosynthese te herstarten.
- Verwarming aan: De wortels moesten snel op temperatuur komen.
- Lucht afzuiging geactiveerd: De luchtvochtigheid was te hoog geworden (67%!).
- Water gift: Daarna kon er water bij (600 ml), want de bodem was met 33% kurkdroog.
Hoewel sommige blaadjes licht geel kleurden van de stress, was de schade minimaal. Sol was een echte vechter. En na 36 dagen was de plant behoorlijk vol en gezond, dankzij honderden snelle micro-beslissingen van de AI.
De échte uitdaging: Herinnering vasthouden
Een tomaat kweken duurt maanden. Het probleem is dat zelfs de beste AI's zoals Claude geheugenlimieten hebben; ze vergeten snel wat er een paar dagen geleden gebeurde. DeVido loste dit op met een slimme 'samenvat'-laag.
Elke paar uur dwingde hij Claude om duizenden datapunten te comprimeren tot één beknopte samenvatting. Door dit 'slaapmoment' van twee uur, waarin de AI alleen samenvatte, bleef de cruciale context bewaard zonder het werkgeheugen te overbelasten. **Dit is dé techniek die jij kunt leren voor langdurige projecten**.
Op dag 43 groeit Sol nog steeds. Als Claude zo doorgaat met de stabiele zorg, is de kans groot dat we binnenkort de eerste rode vruchten zien, volledig gekweekt door een algoritme. Wat denk jij: is de AI klaar om een echte boer te vervangen, of blijft de menselijke hand toch noodzakelijk voor de beste oogst?
