Stel je voor: je wandelt langs je favoriete stukje natuur, het kabbelende water van de rivier is rustgevend, en plotseling zie je een groene massa die de inheemse planten letterlijk wurgt. Dat is nu de realiteit bij de Millars-rivier. Een exoot met snelgroeiende, parasiterende trekjes heeft de beschermde zone overgenomen.
Ik heb dit soort invasies vaker gezien, en het is een sluipend probleem. Veel mensen zien deze planten aan voor onschuldige begroeiing, maar dit kleine groene beestje pakt de wortels aan van alles wat inheems is. Dit is waarom wachten met ingrijpen een ecologische ramp kan veroorzaken.
Wat is deze ongenode gast precies?
Het gaat hier om de Araujia sericifera, in het Nederlands beter bekend als de 'nep-miraguano' of soms gewoon 'wifeglue plant' vanwege de kleverige sap. Voor ons in het veld is het vooral een **enorme bedreiging voor de biodiversiteit**.
Deze klimplant is geen standaard onkruid. Hij groeit razendsnel en wikkelt zich zo stevig om de lokale flora heen dat de inheemse planten letterlijk geen zonlicht meer krijgen en afsterven. Dit verstoort de hele voedselketen rondom de oevers.
Geen primeur: het probleem keert terug
Het klinkt misschien vreemd, maar dit is niet de eerste keer dat deze indringer wordt gespot bij de Millars. Al sinds 2016 duikt hij op, wat aantoont hoe hardnekkig hij is. De recente vondst in Laguna 2 en langs de talud heeft de lokale natuurbeheerders doen besluiten tot een versnelde actie.
Wat ik opmerk in het onderhoudsrapport dat ik bekeek, is dat de beheerders niet alleen deze specifieke plant aanpakken:
- Ze voeren een bredere schoonmaak uit op 41,5 vierkante meter.
- Er is al meer dan 1000 kilo aan invasief plantaardig afval verwijderd dit jaar.
- De tijdsinvestering is significant: 77,5 uur alleen al voor preventie en verwijdering.
Waarom snelle interventie cruciaal is
De burgemeester van Burriana, Jorge Monferrer, benadrukt terecht dat de strijd tegen invasieve soorten een jaarrond klus is. Voor ons als natuurliefhebbers biedt dit een belangrijke les, ongeacht of je nu in de Nederlandse polders of aan een Spaanse rivier loopt.
De beste verdediging is detectie, niet bestrijding. Zodra je iets ziet wat niet thuishoort, moet je ingrijpen.
Jouw rol in het voorkomen van de 'groene invasie'
Dit klinkt misschien ver weg, maar in Nederland hebben we vergelijkbare problemen met soorten als Japanse duizendknoop of Reuzenberenklauw. Hier is wat je kunt doen om jouw lokale omgeving te beschermen:
- Ken de vijand: Weet hoe de meest agressieve lokale exoten eruitzien. Zoek online naar afbeeldingen van de Rhododendron ponticum of Grote Canadese Guldenroede in jouw regio.
- Meld je vondst: Zie je iets ongewoons in een park of langs een dijk? Bel direct de gemeente of Staatsbosbeheer. Vertrouw niet op een buurman met een snoeischaar.
- Controleer je gereedschap: Na het werken in het bos of een onbekend gebied, borstel je schoenen en wielen van je fiets of auto af. Zaden verplaatsen zich verrassend makkelijk.
Regelmatige, kleine acties. Dat is de sleutel. Als we de parasieten niet vroegtijdig uittrekken, hebben ze alle kans om de structuur van ons landschap te veranderen, net zoals nu bij die mooie rivier in het zuiden gebeurt.
Wat is de meest vreemde of agressieve exotische plant die jij recentelijk in een Nederlands natuurgebied hebt gespot?
