Terwijl veel leeftijdsgenoten nog worstelen met eindexamens, heeft Ian Emmanuel González Santos al universitaire graden op zak. Hij heeft een dubbele universitaire graad en een Master in Moleculaire Biologie. Op 15-jarige leeftijd timmert hij nu aan zijn derde jaar van het PhD-programma, met een duidelijke missie: iets blijvends achterlaten voor de mensheid.
Maar hoe bereik je zoiets met bijna geen steun van de overheid? Dit verhaal gaat niet alleen over superintelligentie; het gaat over de onverzettelijkheid van een moeder en de bizarre kloof tussen ‘talent’ en ‘mogelijkheid’ in ons huidige systeem.
De weg van een genie in Jalisco: Drie graden voor je 10e
Ian Emmanuel komt uit Jalisco, een regio waar de kansen voor jongeren vaak somber zijn. Terwijl de georganiseerde misdaad actief rekruteert, koos Ian voor een heel ander pad. Dit was geen toeval, maar het resultaat van een bijna obsessieve vroege passie.
Zijn moeder merkte het al toen hij twee of drie was. De meeste peuters kijken naar prentenboeken; **Ian bladerde in hematologie-atlassen en microbiologie-handboeken**. Dit was geen typische kinderfascinatie; dit was honger naar complexe kennis.
De strijd tegen het systeem: Meer hindernis dan hulp
Wat zijn academische prestaties zo opmerkelijk maakt, is de constante frictie met de autoriteiten. Hij en zijn moeder moesten vechten om zijn niveau te bewijzen, zodat hij de reguliere basisschool, middelbare school en het vwo tegelijkertijd kon afronden. Ze kregen vijftien jaar geleden al te maken met bureaucratische muur.
- Op zijn negende begon hij aan de bachelor Scheikundige Farmaceutische Biologie aan de Universiteit van Guadalajara.
- Halverwege die studie begon hij (ja, tegelijkertijd) aan zijn master in Moleculaire Biologie en Genetica.
- Nu, op 15-jarige leeftijd, zit hij in het derde jaar van zijn promotietraject.
Ik merkte in mijn eigen praktijk dat als je afwijkt van het standaardpad, mensen vaak wantrouwend of onbehulpzaam zijn. Bij Ian was dit extreem:
Hij kreeg weinig steun van leraren, die moeite hadden met het gedrag van een kind met een volwassen brein. Officieel had de onderwijsinstantie ‘niets’ kunnen doen.
Wat hij nu doet: Water dat dichter bij de mensheid ligt
Veel jonge academici dromen van een baan bij Big Pharma of een topuniversiteit. Ian heeft andere plannen. Hij wil niet direct de arbeidsmarkt op; zijn doel is fundamenteel onderzoek dat écht een verschil maakt.
Zijn PhD-onderzoek draait momenteel om het Chapalameer in Jalisco. Dit megameer is cruciaal voor miljoenen mensen, maar de waterkwaliteit is een constant punt van zorg, zelfs hier in Nederland is waterzuivering een hot topic.
Ian voert een metagenomische analyse uit. Simpel gezegd: hij kijkt welke micro-organismen er precies in het water leven en hoe dit de menselijke gezondheid beïnvloedt. Hij wil een **erfenis** achterlaten door waterzuivering te faciliteren.
Een praktisch advies voor zijn onderzoek (en jouw werk)
Ian studeert online aan een Amerikaanse universiteit, maar zijn cruciale labwerk vindt plaats bij Irasig (Instituto Traslacional de Singularidad Genómica), een priverlstituut in Irapuato. Dit is een sterke parallel voor iedereen die met bureaucratie te maken heeft:
Als overheid of grote instelling faalt, zoek dan naar flexibele, gespecialiseerde private partners. Ian’s succes is grotendeels te danken aan de begeleiding van Dr. Octavio García bij Irasig, waar hij de praktische, hands-on ervaring kreeg die nodig is voor zulk complex veldwerk.
De onvermijdelijke vraag: Wie financiert de toekomst?
Zoals je leest, zijn de inspanningen van Ian en zijn moeder ‘bovenmenselijk’, maar geld breekt de rug van zelfs de meest briljante onderzoeksagenda. Ian zoekt nu specifiek naar financiering voor zijn laatste fase van het doctorschap – de dataverzameling en -analyse van het Chapalameer.
Met zijn talent zou hij een enorme aanwinst kunnen zijn voor elk laboratorium wereldwijd. Maar hij blijft in Mexico, vastbesloten om zijn oplossing dicht bij huis te implementeren. Zijn oproep is duidelijk: hij hoopt dat een bedrijf of een federatie zijn werk wil ondersteunen.
Wat vind jij: zou zo’n jong genie onmiddellijke wereldwijde steun moeten krijgen, ondanks het gebrek aan formele diploma’s in het verleden?
