Stel je voor: je vliegt of je zendt iets uit, en plotseling vertonen je navigatiesystemen vreemde storingen. Dit is geen sciencefiction, maar het directe gevolg van een vreemde 'hap' uit de beschermlaag van onze planeet die momenteel onze regio raakt. Wij zien dit soort verschijnselen vaak als een ver-van-mijn-bedshow, maar de NASA kijkt al decennia mee.

Die afwijking, officieel de Zuid-Atlantische Anomalie genoemd, is op dit moment veel relevanter voor ons dan voor ze ooit gedacht hebben. Als je je afvraagt waarom die ene drone-vlucht of die nieuwe satellietverbinding hapert, dan heb je hier mogelijk het antwoord. Ik heb met een expert gesproken om te ontrafelen wat dit precies is, en wees gerust: het is minder eng voor ons dan voor de apparatuur die ons dagelijks leven draaiende houdt.

Wat is die 'grote hap' in onze aardse verdediging?

Dit fenomeen is in de kern een soort gat in de natuurlijke magnetische schilden van de Aarde. Normaal gesproken beschermen de magnetische velden ons tegen kosmische straling. Maar in het gebied boven de Zuid-Atlantische Oceaan en een deel van Zuid-Amerika (waar wij ons bevinden), is dit schild significant zwakker.

De kern van het probleem: vloeibaar metaal

Waarom is het daar zwakker? Het heeft alles te maken met wat er diep in ons eigen huis gebeurt: de aardkern. De buitenkern bestaat uit vloeibaar ijzer dat constant beweegt en roteert. Deze beweging is niet perfect uniform.

Deel van de aarde waar je satellieten liever niet wilt hebben (en waarom NASA oplet) - image 1

  • De oorzaak: De beweging van de vloeibare kern creëert onregelmatigheden in het magnetisch veld.
  • De verschuiving: In de afgelopen jaren heb ik gemerkt – en wetenschappers bevestigen dit – dat deze anomalie langzaam westwaarts opschuift, recht boven ons hoofd.
  • Het gevolg: Satellieten die door dit zwakke gebied vliegen, worden blootgesteld aan veel hogere niveaus van kosmische straling dan elders.

Argentinië: Een pionier in het meten van de storm

Het interessante is dat Argentinië een rol speelde voordat men écht wist hoe groot het probleem was. Al in de jaren zestig werkten Argentijnse ruimtevaartinstanties samen met NASA en Franse partners, waarbij speciale raketten werden gelanceerd om dit unieke gebied te bestuderen.

We bestuderen het dus al sinds de jaren vijftig, maar recentelijk is de intensiteit toegenomen. De specialist die ik sprak benadrukte: dit is geen nieuw geheim, maar wel een groeiend probleem.

Wat dit (niet) betekent voor jouw dagelijkse reisplanning

Veel mensen vragen zich direct af: maakt mijn telefoon kuren of word ik ziek? Ik kan je geruststellen, uit mijn onderzoek blijkt dat de paniek hierover vaak groter is dan de echte impact op het dagelijks leven.

Voor astronauten en satellieten is de situatie anders:

Deel van de aarde waar je satellieten liever niet wilt hebben (en waarom NASA oplet) - image 2

  • Elektronica: Dit is de grootste zorg. Zonnepanelen en sensoren op satellieten kunnen hierdoor tijdelijk of permanent uitvallen.
  • Navigatie: Denk aan GPS-signalen. Sommige lucht- en scheepvaartsystemen kunnen af en toe valse metingen registreren bij het passeren van het gebied.
  • Gezondheid: Hoewel ik geen medisch specialist ben, weten we dat het menselijk lichaam behoorlijk wat magnetische stress aankan, zeker gezien de sterke magnetische velden die we bij medische scans al doorstaan. Je hoeft je geen zorgen te maken over je gezondheid in Buenos Aires.

De onverwachte impact: De analoge fout

Hier komt het stukje praktische waarde dat vaak over het hoofd wordt gezien. Als je bijvoorbeeld werkt met gevoelige communicatieapparatuur die buiten de stad moet opereren, kan zelfs een kleine storing in een sensor – veroorzaakt door deze verhoogde straling – leiden tot onnodige downtime. Zie het als een koffiefilter dat plotseling een groter gaatje krijgt: de fijne deeltjes komen erdoor.

De luchtvaart is hier het meest op voorbereid. Piloten weten van de zones en hebben protocollen. Maar als je een amateur-radio-operator bent of een nieuw stuk technologie test, wees dan extra alert op onverklaarbare fouten als je nabij de evenaar vliegt of werkt.

Kortom, de grond beeft niet onder onze voeten, maar de ruimte erboven is momenteel wat 'ruiziger'. Het feit dat Argentinië zo diep betrokken is bij dit onderzoek, laat zien hoe belangrijk dit gebied is voor de wereldwijde satellietcommunicatie.

Wat denk jij? Heb je ooit een onverklaarbare storing gehad in je apparatuur die je nu linkt aan dit fenomeen?