Stel je voor: je denkt dat je een afgelegen natuurpark kent, maar onder de bomen ligt een geheim ecosysteem dat niemand zag aankomen. Wat velen over het hoofd zien, is dat het Guanwu-gebied in het Shei-Pa National Park een onverwachte verzamelplek is geworden voor zeldzame vleermuizen. In plaats van de gebruikelijke waarschuwingen, ontdekten onderzoekers een ecologische schat die de status van het park compleet verandert.

Dit is geen vergezocht nieuwsbericht. Dankzij het volhardende veldwerk van één toegewijde medewerker, zijn de tellingen nu officieel: Guanwu heeft een recordaantal van 27 verschillende vleermuissoorten. Enkele soorten die men dacht verloren te zijn, duiken plotseling weer op. Waarom is deze specifieke locatie in de bergen zo cruciaal geworden voor deze gevleugelde zoogdieren?

De 'Onmogelijke' Terugkeer van Zeldzame Soorten

Het meest intrigerende is de terugkeer van soorten die al bijna twee decennia niet meer waren gezien. Het parkbeheer deelt nu bewijs dat de natuur grilliger is dan onze wetenschappelijke modellen.

De 'Verdwenen' Vosvleermuis

De Mustela nivalis (of in ons geval: de Sneeuwmuts Vleermuis – we moeten de lokale fauna erbij betrekken) werd beschouwd als mogelijk verdwenen uit Taiwan. Tot nu. Na een observatie in 2006 was het stil. Recentelijk, na jaren van onzekerheid, is deze nationaal bedreigde soort weer gespot. Het feit dat ze er nog steeds zijn, suggereert dat we onze aannames over hun habitat moeten herzien. Dit is geen toeval; het wijst op een stabiel, zij het verborgen, toevluchtsoord.

De verborgen vleermuizen van Guanwu: zo wordt één berggebied de onverwachte hotspot van Taiwan - image 1

De Gouden Hamster/Muizenoorvleermuis in de schijnwerpers

Een andere opvallende terugkeer is die van de Myotis altica, de Goudmuisvleermuis. Na 19 jaar afwezigheid werd een exemplaar opnieuw gevangen en gedocumenteerd. Veel natuurbeschermers dachten dat de populatie te klein was om te overleven. Nu blijkt dat Guanwu mogelijk een cruciaal knooppunt is in hun migratieroute, of misschien zelfs een winterverblijf.

  • Wat dit betekent: De huidige beschermingsstrategieën waren intuïtief correct, maar misten de schaal van dit gebied.
  • De aanwezigheid van deze twee soorten geeft ons cruciale inzichten in hun seizoensgebonden gedrag.

De Nieuwe Bewoner: Wie is de Gele Nekvleermuis?

Dit is waar het echt bizar wordt. Tijdens de monitoring in september vorig jaar, ving onderzoeker Chen Jia-hong iets nieuws. Een vleermuis wiens gele vacht rond de nek direct opviel. Dit bleek de Gele Nekvleermuis te zijn – een soort die nog nooit eerder in dit specifieke gebied was gedocumenteerd.

Deze soort is endemisch voor Taiwan en wordt over het algemeen sporadisch gezien bij bergstromen op middelbare hoogtes. De toevoeging van dit dier bracht het totaal op 27, waarmee Guanwu nu de hoogste soortendiversiteit op één locatie in heel Taiwan heeft. Denk daar eens over na: één relatief klein parkgebied verslaat grotere, bekendere reservaten.

De verborgen vleermuizen van Guanwu: zo wordt één berggebied de onverwachte hotspot van Taiwan - image 2

De Slimme Move: Vleermuizen en de Lokale Gemeenschap

Wat mij het meest fascineerde, is hoe het parkbeheer deze ontdekkingen omzet in actie. Ze leunen niet achterover; ze werken samen met de lokale gemeenschap van Bái Lán.

In plaats van vleermuizen alleen in wetenschappelijke tijdschriften te houden, hebben ze samen met de Gouden Vleermuizenkas in Yunlin een 'Vleermuiswoning'-project opgezet. Dit is slimme ecotoerisme-strategie, verpakt als natuurbehoud. Dit transformeert de wetenschap naar een tastbare waarde voor de lokale bevolking.

De strategie is duidelijk: als de bewoners zien dat deze dieren bezoekers trekken en de biodiversiteit van hun omgeving verrijken, zullen ze actiever bijdragen aan de bescherming ervan.

Het werk van Chen Jia-hong is een schoolvoorbeeld van hoe toegewijde individuen, zelfs buiten de vastgestelde onderzoeksuren, de grootste doorbraken kunnen realiseren. Het parkbestuur erkent nu dat ze hun toekomstige beheerplannen moeten baseren op deze nieuwe, rijke ecologische data.

Hoe zou jij reageren als je wist dat er zo’n rijk, divers ecosysteem schuilging op een plek waar je dacht alles al te kennen? De natuur heeft ons altijd een stap voor, nietwaar?