Stel je voor: je kijkt naar een robotarm die worstelt met het omkeren van een T-shirt. Het is onhandig, traag, en faalt waarschijnlijk. Dit is geen sciencefiction uit de jaren '80; dit is de realiteit bij Physical Intelligence, een bedrijf dat de 'breinen' voor robots bouwt. Waarom zou je dit moeten lezen? Omdat de manier waarop zij AI trainen de toekomstige automatisering van je keuken, magazijn en misschien wel je eigen leven bepaalt.
Het betonnen laboratorium: Waar de magie (en het falen) gebeurt
De locatie van Physical Intelligence in San Francisco is onopvallend, bijna brutaal minimalistisch. Geen glimmende logo’s. Alleen een betonnen doos gevuld met lange houten tafels. Maar kijk dichterbij en je ziet de echte inzet: robotarmen, kabels, monitoren en vreemde eetresten zoals Vegemite (een teken van Australische invloeden). Dit is geen showroom; dit is de digitale 'speeltuin' voor AI.
De taak van de dag: Zucchini pellen en broeken vouwen
Tijdens mijn bezoek zag ik een ballet van pogingen en mislukkingen. Een arm probeerde een zwarte broek te vouwen—met weinig succes. Een andere worstelde met het binnenstebuiten keren van een shirt. Maar eentje had zijn roeping gevonden: een courgette pellen. De schillen vielen keurig in een aparte bak. Dit is waar het verschil gemaakt wordt overdag.
Sergey Levine, mede-oprichter en professor in Berkeley, vat het samen: "Zie het als ChatGPT, maar dan voor robots."
- Continue feedbackloop: Data wordt verzameld op stations, getraind, en komt terug voor evaluatie.
- Generalisatie: De courgette-test is niet alleen voor courgettes; het gaat om het leren van de fundamentele pelbeweging.
- Onbekende hardware: De robots worden vaak blootgesteld aan alledaagse, goedkope hardware (armen van $3.500).
Het kernidee: Goede intelligentie compenseert slechte hardware. Ze willen dat de AI zo robuust is dat hij op elke nieuwe robot kan overstappen, net zoals een nieuw LLM direct op de servers van Google werkt.
De ongebruikelijke strategie van de 31-jarige wonderkind
Lachy Groom, de 31-jarige CEO die zijn eerste bedrijf op 13 verkocht, straalt een ongebruikelijke rust uit. Hij investeerde eerst in giganten als Figma en Notion. Maar robots bleven trekken. Hij vormde een team met de beste hoofden uit de academische wereld (Levine en zijn oud-student Chelsea Finn).
Geen haast met winst maken
Wat je in Nederland zelden ziet in de techwereld: Groom geeft zijn investeerders (waaronder Sequoia en Khosla) geen tijdlijn voor commercialisatie. Ondanks een miljardenwaardering, gaat het geld vooral op aan 'compute' (rekenkracht), niet aan loze beloftes.
Quan Vuong, mede-oprichter van DeepMind, legt uit dat de strategie draait om 'cross-embodiment learning'. Als er morgen een nieuwe robotarm op de markt komt (zeg, in een Utrechts distributiecentrum), hoeven ze niet vanaf nul te beginnen met data verzamelen. De kennis is direct overdraagbaar.
De filosofische strijd in Robotland
Physical Intelligence is niet alleen. Ze staan lijnrecht tegenover bedrijven zoals Skild AI, dat al miljoenen genereert met hun 'omni-bodied' brein. Skild vindt dat je direct de markt op moet om data te verzamelen. Physical Intelligence gelooft dat je eerst superieure algemene intelligentie moet bouwen, voordat je je focust op die ene specifieke taak, zoals die ene truc om de koffiemachines achterin het kantoor in Amsterdam te bedienen.
Het is een gok: kiest men voor de snelle omzet of voor de fundamentele doorbraak?
De les voor jouw dagelijkse praktijk
Je hoeft geen miljard dollar aan investeringen te hebben, maar hun aanpak heeft een hack voor ons allemaal. Als je iets nieuws leert—of het nu een nieuw softwarepakket is of zelfs een complex recept, zoals het maken van authentieke Bossche bollen—focus dan niet direct op het perfecte eindresultaat. Focus op de onderliggende, fundamentele bewegingen.
Hack: Beoordeel je leerproces niet op het uiteindelijke "gevouwen" T-shirt, maar op hoe snel de robotarm de volgende keer de basisbeweging van 'vastpakken en draaien' verbetert.
Terwijl ik wegga, zijn de broek nog steeds niet goed gevouwen en de T-shirts blijven rechtsom. Maar de wortelschaafsel stapelt zich op. Groom en zijn team gokken op iets groots, iets dat de komende tien jaar onze alledaagse taken zal overnemen. Zij hebben decennia aan expertise achter zich. Hun enige twijfel lijkt te komen van de buitenwereld.
Wat denk jij? Zou je een robot vertrouwen die jouw boodschappen naait, of moeten ze eerst bewijzen dat ze een simpel pakketje kunnen bezorgen zonder een hond in de Vondelpark te verwarren?
