Wanneer je denkt aan hoogwaardige wiskunde, denk je dan aan de meest complexe vergelijkingen? We associëren dit vaak met een ietwat onbereikbare wereld, maar de recente aankondiging rond het overlijden van associate member professor Emiel Horozov, een pijler van de wiskundige faculteit in Sofia, laat zien hoeveel deze abstracte concepten ons dagelijks leven beïnvloeden.
Professor Horozov was niet zomaar een academicus; hij was een architect van structuren die de basis vormen voor technologieën die we elke dag gebruiken, van financiële modellen tot signaalverwerking. Het verlies van zo'n intellectuele kracht is voelbaar, en het is tijd om te kijken waarom zijn werk over differentiaalvergelijkingen meer waard is dan menigeen beseft.
Waarom de 'onzichtbare formules' van Horozov ertoe deden
Veel mensen zien wiskunde als een verzameling regels. Maar Horozov werkte op het snijvlak van chaos en orde, specifiek in de theorie van bifurcaties, Hamiltoniaanse systemen en Lie-algebra's. Wat betekent dit in de praktijk?
In mijn ervaring met het volgen van grensverleggend onderzoek, merkte ik dat mensen de toepassing vaak over het hoofd zien:
- Bifurcatie: Dit gaat over hoe kleine veranderingen in een systeem plotseling tot enorme en onvoorspelbare uitkomsten kunnen leiden. Denk aan het moment dat een stabiel verkeerspatroon in Amsterdam plotseling vastloopt.
- Solitonen: Stabiele golfpakketten die hun vorm behouden, essentieel voor glasvezelcommunicatie. Zonder dit soort fundamenteel werk, zouden onze datatransmissies instabiel zijn.
- Dynamische Systemen: Zijn onderzoek legde de basis voor het beter voorspellen van complexe, niet-lineaire processen.
De mentor die de volgende generatie vormgaf
Naast zijn baanbrekende publicaties in internationale tijdschriften, lag de ware kracht van professor Horozov in zijn vermogen om dit over te brengen. Hij was de afgelopen decennia een vaste kracht aan de Faculteit Wiskunde en Informatica van de Sofia Universiteit.
Het is fascinerend hoe hij niet alleen onderzoek deed, maar er ook voor zorgde dat de kennis bleef stromen. Onder zijn begeleiding zijn talloze proefschriften en doctoraatsverhandelingen tot stand gekomen. Hij was een brug tussen de theoretische Bulgaarse school en de internationale gemeenschap, regelmatig uitgenodigd als gastdocent in zowel Europa als Noord-Amerika, en leidde belangrijke Tempus- en Marie Curie-projecten.
De administratieve motor achter de wetenschap
Wat veel academici niet beseffen, is dat groot wetenschappelijk werk een sterke administratieve ruggengraat vereist. Professor Horozov vulde deze rol moeiteloos in. Hij was dekin van zijn faculteit en bekleedde sleutelposities binnen de Bulgaarse Academie van Wetenschappen.
Zijn rol bij het 'Fonds voor Wetenschappelijk Onderzoek' (vergelijkbaar met de NWO in Nederland) was cruciaal. Hij was vaak de gevraagde expert die moest bepalen welke abstracte ideeën daadwerkelijk gefinancierd moesten worden. Dit is de stille kracht: het vermogen om waarde te herkennen in het onzichtbare.
Het academische veld heeft een reus verloren. Iemand die niet alleen de antwoorden kende, maar ook de juiste vragen durfde te stellen die de hele discipline vooruit hielpen.
We wensen zijn familie en collega's veel sterkte in deze tijd. Welke onzichtbare, fundamentele wetenschapper heeft volgens jou de meeste onerkende impact gehad op jouw dagelijkse leven?
