Elke grote technologische golf creëert nieuwe superrijken, en de AI-revolutie is geen uitzondering. Maar wat fascinerend is, is hoe snel deze vermogens worden opgebouwd. We zien nu al een nieuwe generatie oprichters die de miljardairsclub binnenwandelen, vaak gebaseerd op torenhoge waarderingen van hun startups, nog voordat ze een echt product in de Westerse winkelstraat hebben neergezet.
Dit voelt vertrouwd, nietwaar? Het roept herinneringen op aan de dot-com bubble van de late jaren negentig. De vraag die nu rijst is: zijn dit duurzame kanshebbers, of zien we een kortstondige hype die zal uitmonden in een pijnlijke correctie, net als toen?
Waarderingen: De nieuwe valuta
Terwijl namen als de CEO van Nvidia en OpenAI bekend zijn, duiken er nieuwe gezichten op. Denk aan de oprichters van Scale AI (gespecialiseerd in datalabeling), wier bedrijf na een grote investering van Meta plotseling in de schijnwerpers stond. Meta wil kennelijk zeker zijn van de AI-infrastructuur.
Dit fenomeen zien we ook in de programmeerwereld. Oprichters van Cursor, een tool voor codegeneratie, werden miljardairs nadat hun bedrijf een waardering van bijna $27 miljard bereikte. Investeerders zien dit als de ‘nieuwe standaard’ voor softwareontwikkeling.
Meer dan alleen code
De golf beperkt zich niet tot één niche. Slimme zoekmachines zoals Perplexity zien hun waardering stijgen omdat investeerders gokken op een fundamentele verandering in hoe wij informatie vinden. Zelfs in de robotica, met spelers als Figure AI, gaat het om miljardeninvesteringen in mensachtige robots.
En hier komt het punt dat veel Nederlandse tech-enthousiastelingen missen: sommige van deze startups hebben nog geen écht commercieel product gelanceerd. Ze zijn miljarden waard op basis van potentieel en de intellectuele kracht van hun teams.
Rijkdom op papier: De risico's
Deze snelle vermogens zijn vooralsnog ‘op papier’. Ze zijn direct gekoppeld aan de privéwaarderingen van deze bedrijven. Analisten waarschuwen dat de AI-golf een correctie zou kunnen zien, vooral vanwege de torenhoge kosten voor computerinfrastructuur.
In mijn optiek is het cruciale verschil met tien jaar geleden dat de basis van deze bedrijven – de modellen zelf – daadwerkelijk geavanceerd zijn. Maar het bewijs leveren dat deze waarderingen vertaald kunnen worden naar duurzame winstgevendheid, dat moet nog gebeuren.
- De kosten voor rekenkracht (GPU's) blijven de grootste financiële aderlating.
- Veel bedrijfsmodellen zijn nog theoretisch en moeten zich nog bewijzen in de Nederlandse markt.
- De race naar 'veiligheid' (zoals bij de startup van Ilya Sutskever) verzamelt ook miljarden, puur op angst en noodzaak.
De Generatiekloof in Tech
Zoals altijd bij tech-booms, zijn de meeste nieuwe AI-miljardairs jong. Velen zijn onder de veertig, sommigen nog begin twintig. Ze hebben de cultuur van Google of Facebook in hun DNA zitten.
Wat me echter opvalt, en wat vaak over het hoofd wordt gezien in de Nederlandse pers, is het lage aandeel vrouwen in deze explosieve vermogensgroei. De oude kloof in venture capital lijkt zich, helaas, te herhalen in deze nieuwe AI-cyclus.
Deze golf toont een enorme verschuiving van economische macht. Sommigen zullen uitgroeien tot de volgende Gates of Musk. Anderen zullen, net als menig dot-com ondernemer, een voetnoot in de geschiedenisboeken worden. De komende twee jaar zullen bepalen wie welke categorie wordt.
Wat denk jij? Is de huidige AI-hype een nieuwe gouden eeuw in de maak, of moeten we ons voorbereiden op een digitale Tulpomanie 2.0?
